Þetta atriði er að sjálfsögðu nátengt því hvað hlutirnir vilja alltaf taka lengri tíma en menn gera ráð fyrir. Þetta vill þó birtast mönnum á mismunandi hátt, oft eru aðrir orsakavaldar heldur en brotnar tímaáætlanir og það eru aðrir hlutir sem menn þurfa að gera til að búa sig undir þetta heldur en tímaörðugleikana.
Fjármagnið er sá hlutur sem mótar fyrirtækið frá A til Ö, eins og á sem mótar farveg sinn þá mótar fjármagnið fyrirtækið. Og alveg eins og vatnið sem flæðir um farveginn þá vill fjármagnið oft seytla burt úr greipum manns.
Hér verður að undirstrika það augljósa, þú þarft mikla peninga, meiri pening en þú ætlar þér. Aðal atriðið er að afla eins mikils penings og mögulegt er í upphafi reksturs fyrirtækisins. Það að tryggja reksturinn til eins árs er t.d. ekki nóg, það ætti að vera lágmark að tryggja rekstur og vöxt fyrirtækisins til tveggja ára með upphafs fjármagni fyrirtækisins. Það þarf svo að ná í aukið fjármagn nokkru áður en upphaflega fjármagnið klárast, þær ráðstafanir þarf að gera í tíma. Allt þetta er auðvitað hægara sagt en gert. Það er erfitt að ná inn miklu fjármagni þegar menn hafa einungis hugmynd í höndunum, flestir vilja sjá einhvern árangur áður en þeir leggja pening í fyrirtæki. En þó það sé hægara sagt en gert, þá verður það samt að gerast, því það er að öllum kosti auðveldari en að leiða undirfjármagnað fyrirtæki til velgengni. Það sama á við um það þegar farið er í aðra umferð fjármögnunar, þá er mikilvægt að upphafsfjármögnunin hafi verið vegleg þannig að fyrirtækið sé farið að sýna fram á einhvern árangur.
Það eru svosem engar töfralausnir í þessu frekar en öðru. Þetta er bara mikil gamaldags vinna, menn verða að vera stífir í eftirlitinu og menn verða að reikna allt út í hörgul. Fylgjast grannt með í hvað peningarnir eru að fara og einbeita sér að því að setja peningana í þá hluti sem máli skipta. Svo verður að vanda gerð kostnaðaráætlana og rekstraráætlana. Ein góð regla er t.d. að fjármálastjórinn eigi hlut í fyrirtækinu, við hugsum jú oftast best um okkar eigin peninga.
Maður þarf ávallt að vera viðbúinn því að hlutirnir kosti meira en gert er ráð fyrir, menn verða að hafa varaáætlun um hvaða aðgerða á að grípa til þegar það kemur í ljós að fjármagnið sem ætlað er í ákveðið verkefni kemur ekki til með að nægja til þess að klára það.
Menn mega ekki flýta sér, þeir sem ætla að flýta sér verða lengur og þeir sem ætla sér að spara eyða meiru. Málið er að meta hvað hlutirnir komi til með að kosta mikinn tíma og peninga á skynsamlegan hátt og ekki leggja út í hlutina nema að það hafi verið tryggt að nægilegt fjármagn og tími sé til staðar. Það er hræðilegt þegar ný óskipulögð verkefni sjúga allan kraft og fjármagn út úr kjarnaverkefnum fyrirtækis.
Comments