Búðu þig undir það, þetta tekur lengri tíma en þú heldur. Undirbúningurinn verður víðtækari en gert var ráð fyrir. Þróunin tefst og eykst í umfangi, prófanir dragast á langinn, sölur láta á sér standa, fjármögnun tekur mikið af tíma lykilstarfsmanna, staðfæringar á hugbúnaði eru alls ekki eins einfaldar og menn bjuggust við. Það að búa til vörumerki og vinna erlendan markað er þrotlaust starf sem tekur undantekningalaust mörg ár. Svona heldur listinn áfram um nánast alla hluti í ferlinu við að koma vöru á erlendan markað.
Nokkrar helstu ástæðurnar fyrir því að hlutirnir dragast á langinn miðað við væntingar eru að menn reikna hlutina ekki til enda, “kalt mat” er látið nægja í stað þess að reikna nákvæmlega út umfang kerfisins. Menn taka ekki allt með í reikninginn, það að búa til vöru er svo miklu meira en að smíða eitthvað forrit. Reynsla manna er oft af takmörkuðum skammti svo að erfitt er að áætla hvað mikill tími fer í verkefnin. Iðnaðurinn er ennþá ungur og tekur stöðugum breytingum, þess vegna reynist erfitt að áætla hversu langan tíma það mun taka að smíða vöru nema fyrirtækið hafi áður smíðað vöru af svipuðu umfangi, með sama starfsfólki og í sama umhverfi og aflað sér þannig verðmætrar reynslu. Svo eru menn oft einfaldlega of bjartsýnir.
Varðandi reynsluna þá er ekki nóg að vinna verkefni og hirða ekkert um þá reynslu sem verður til í því, menn verða að vinna markvisst að því að safna reynslunni. Menn verða að halda vel utan um hvernig verkefnið er unnið og hvernig það þróast. Margir eiga þessar upplýsingar í verkbókhaldi og tímaskráningu eldri verkefna. Þeir eru þó færri sem vinna úr þessum upplýsingum sem þeir halda til haga. Í þeim felst mikil reynsla sem menn gera sér jafnvel ekki grein fyrir. Það er góð regla að senda verkefni sem hefur verið lokið í krufningu eftir að þeim er lokið, vinna upp úr þeim upplýsingum sem safnað hefur verið og reyna þannig að draga sem mestan lærdóm af því.
Þá komum við að blessaðri bjartsýninni, böli og blessun allra framkvæmdamanna. Það kom skýrt fram þegar farið var að spyrja um hvort menn hefðu haft of háleitar hugmyndir að menn gerðu sér grein fyrir bjartsýni sinni. Margir ræddu um að hugmyndir þeirra hefðu ekki gengið eftir en þær hefðu engu að síður verið nauðsynlegar, þær hefðu dregið menn áfram og veitt mönnum styrk til að þrauka þegar sem erfiðast var. Fleiri en einn minntist á að ef menn hefðu ekki verið svona bjartsýnir í upphafi þá hefðu þeir aldrei lagt af stað.
Þetta virðist því vera fín lína sem menn verða að þræða til að farnast sem best. Hæfileg blanda af bjartsýni og efasemd ætti að vera til góðs, einkum og sér í lagi með ítarlegum útreikningum á hlutunum. Það að temja sér hæfilega bjartsýni en vera samt ávallt á tánum, taka engu sem gefnu og reikna hlutina út miðað við það ætti því að gefa góða raun. Hafa ber líka í huga að það er ekki nóg að reikna hlutina út í upphafi, menn verða að fylgjast vel með hvort hlutirnir eru að þróast í samræmi við útreikningana og ef ekki, þá að taka þá til endurskoðunar eða gera þá hreinlega upp á nýtt.
Menn verða að passa sig á nýjungagirninni, ekki fara í erfiða fjallgöngu í glænýjum skóm, það getur reynst sárt. Að sama skapi skulu menn ekki senda starfsfólk af stað í stórt verkefni í þróunarumhverfi sem það hefur ekki notað áður. Menn verða að vera reiðubúnir að halda starfsfólkinu sínu þó það feli í sér nokkurn kostnað, hugbúnaðargerð byggist bara á þekkingu og hún er fólgin í starfsfólkinu. Það að ætla að gera nýja útgáfu af hugbúnaði og nota til þess einungis nýtt starfsfólk og ekkert af starfsfólkinu sem gerðu hugbúnaðinn upphaflega er stórslys, það endar með því að mikill tími fer í að læra hvernig kerfið virkar og að reyna að ná skilning á kóða. Líklegt er að flest allt verði á endanum gert frá grunni. Að sama skapi er varasamt að ætla að gera nýja útgáfu af vöru með einungis helminginn af fólkinu sem gerði gömlu vöruna, þá hefurðu einungis meðferðis helming þeirrar þekkingar sem var í gömlu vörunni.
Í viðtölunum nefndu menn oft einhvern ákveðinn tíma sem menn ættu að áætla í mismunandi hluti, oft voru tölurnar sem menn nefndu mismunandi eins og skiljanlegt er en sumar tölur voru meira áberandi en aðrar:
Það að koma vörumerki á markað í einhverju magni tekur vart minna en 5-7 ár.
Fjármögnun, hvort sem um er að ræða upphafsfjármögnun eða áframhaldandi fjármögnun með nýjum fjárfestum tekur um 1 ár.
Áætlaður tími frá því að hugbúnaðurinn er tilbúinn og þar til fyrsta sala, uppsetning og greiðsla fyrir hana skilar sér er um 1 ár.
Og til gamans er hér mat sem oft er nákvæmara en upphaflegt mat:
Raunverulegur tími = upphafleg tímaáætlun *3,14
Comments