Í greininni Er hugmyndin nógu góð er rætt um að hugmynd vörunnar ákvarði allt framhald hennar, það er rétt en það þýðir þó á engan hátt að góð hugmynd sé einhvers virði ein og sér. Því fyrir hverja vel smíðaða vöru eru 100 góðar hugmyndir sem urðu að engu. Sama hversu hugmyndin er góð þá skiptir það engu ef smíði hennar er ekki af sama gæðaflokki. Það skiptir ekki máli hvort þú hefur komið upp með hugmynd að stórkostlegri lystisnekkju, ef þú smíðar hana úr pappa og uhu lími þá kemur hún alltaf til með að sökkva.
Það ber ávallt að hafa það hugfast að hér eins og í svo mörgu öðru er það veikasti hlekkurinn í öllu ferlinu sem ákvarðar endanleg gæði. Undirbúningsvinnan fyrir smíði vörunnar er gríðarlega mikilvæg og það kom á daginn í viðtölunum að þeir fáu sem töldu að betri undirbúningur hefði í þeirra tilviki ekki borgað sig höfðu þá eitt miklum tíma og fyrirhöfn í hann. Enginn þeirra taldi hinsvegar að hann hefði eytt of miklum tíma í undirbúning.
Þetta er auðvitað altalað, að undirbúningurinn skilar sér í styttri þróunartíma en einhverra hluta vegna þá virðast ný fyrirtæki oft velja þá leið að vinna litla undirbúningsvinnu. Mörg fyrirtæki hafa rekið sig á þetta, oft með miklum tilkostnaði. Margir tóku þá ákvörðun að vinna undirbúningsvinnuna eftir á, eftir að fyrsta útgáfa vörunnar var í raun tilbúin. Þannig komu menn fram með gjörbreytta vöru í nýrri útgáfu og lítið sem ekkert var notað úr fyrri útgáfu vörunnar nema hugmyndin sjálf.
En hvers vegna velja menn þá leið að vinna litla undirbúningsvinnu í upphafi? Þetta kann að hluta til að vera vegna þess hve menn eru alltaf hræddir um að aðrir verði á undan þeim á markað. Sá ótti er þó oftast byggður á veikum grunni því þegar horft er á hugbúnað þá eru þeir stærstu sjaldnast þeir elstu á viðkomandi markaði. Það undarlega viðkvæði kemur líka upp að menn segist hafa vitað að mikill undirbúningur borgaði sig en menn hafi bara ekki haft pening í það og manni verður spurn, hversu blankir þurfa menn að vera til að hafa ekki efni á því að eyða minni tíma og peningum í vöruþróun.
Áætlanagerðin er afar mikilvæg, en til þess að hún sé nákvæm þá þarf töluverða reynslu innan fyrirtækisins. Varðandi reynsluna þá er það fyrir öllu að byggja meðvitað og hnitmiðað upp reynslu innan fyrirtækisins. Safna upplýsingum um það sem verið er að gera og það sem mikilvægara er að vinna úr þeim upplýsingum sem safnað er.
Skólabókardæmið um þróun vöru byrjar oft með því að eitthvað vandamál er fundið hjá ákveðnum hópi fólks eða fyrirtækja og síðan útbúin vara til að sem best leysa það vandamál, sem er þannig hagkvæm fyrir kaupanda og seljenda. Það voru einungis einstaka fyrirtæki sem höfðu unnið slíka vinnu áður en farið var í þróun. Það kann að hluta til að vera vegna þess að íslenskar hugbúnaðar vörur eru flestar fyrsta eða önnur vara fyrirtækisins sem gerir hana. Fyrsta útgáfa vörunnar var þá jafnan gerð þegar fyrirtækið var lítið, ungt og undirfjármagnað. Það eru afar fáar íslenskar vörur sem hafa verið gerðar af fyrirtækjum sem hafa haft fjárhagslegt bolmagn til að fara í ítarlegar markaðsrannsóknir áður en tekin er ákvörðun um hvort varan skuli yfir höfuð fara í framleiðslu.
Það gefur auga leið að nýstofnað fyrirtæki hefur sjaldnast bolmagn í umfangsmiklar og vel unnar markaðsrannsóknir, sem einar og sér kosta kannski 100 milljónir. Einhverjar rannsóknir eru þó alltaf nauðsynlegar og því er mikilvægt að finna þetta fína jafnvægi á milli þess fjármagns sem fer í undirbúning og þess fjármagns sem fer í þróun og markaðssetningu, því auðvitað dugir ekki að gera góða markaðsrannsókn en hafa síðan ekkert fjármagn til að þróa vöruna. Sérstaklega þegar horft er á fjármagnsmarkaðinn eins og hann er í dag þar sem viðbótar fjármagn er erfitt að fá.
Eftir að þarfalýsing er tilbúin þá er hægt að áætla út frá henni hversu umfangsmikið kerfið verður, til eru nokkrar viðurkenndar leiðir til að meta umfang á þennan hátt en þær eru fæstar nógu nákvæmar. Ef það hefur hinsvegar verið gert sambærilegt umfangsmat við sambærileg verkefni í fortíðinni og upplýsingum safnað um framvindu þeirra þá er hægt að setja fram af nokkurri nákvæmni þann tíma sem líklegt er að nýja verkefnið taki. Það er mjög mikilvægt upp á nákvæmnina að gera að þróunarhópurinn hafi unnið svipað verkefni áður og í sama þróunarumhverfi, því þá er hægt, á afar einfaldan hátt, að bera saman umfangsmat og unna mánuði eldra verkefnisins við umfangsmatið á því nýja til að fá tiltölulega nákvæmt mat á því hversu marga mannmánuði líklegt sé að nýja verkefnið taki.
(Mannmánuðir við A / Umfangsmat A ) * Umfangsmat B = Mannmánuðir við B
Tökum sem dæmi ímyndað fyrirtæki sem hefur unnið nokkur verkefni og við síðasta verkefni þess, Verkefni A, var gert umfangsmat og haldið gott verkbókhald. Út úr því kom að umfangsmat A hljóðaði upp á 40 mannmánuði en varan var þó ekki tilbúin fyrr en eftir 50 mannmánuði. Síðan er unnið umfangsmat fyrir nýtt verkefni, Verkefni B, og það hljóðar upp á 90 mannmánuði, þá er rétt að bera það saman við fyrri reynslu og fáum nýtt tímamat ( 50 / 40) * 90 = 112,5 mannmánuði. En nú er starfsfólkið komið með meiri reynslu þannig að það er líklegt að það fari ekki eins mikið umfram tímamörk í þetta skiptið, þannig að það ætti að vera í lagi að lækka það nokkuð, eða hvað? Nei, alls ekki, þetta er bjartsýnin að koma inn í spilið, huglægt mat á hlutunum á engan vegin heima inni í tímaáætlunum, ef það er ekki byggt á köldum staðreyndum þá á ekki að færa það á blað.
En svo við komum aftur að sjálfri smíði vörunnar, hvernig tryggjum við að smíði hennar farnist sem best úr hendi? Jú það kom fram aftur og aftur í viðtölunum að þar skipta skjalaðir ferlar og verklagsreglur öllu máli. Menn verða að hafa í huga að það að smíða hugbúnað er ekki svo frábrugðið því að smíða hvað annað, þú þarft að hafa teikningar og útreikninga á því að það sem þú smíðar komi til með vera nógu sterkt. Þú þarft að skipuleggja hvaða efnivið er best að nota og þegar þú byrjar að smíða þá er eins gott að hafa góða stjórn á hlutunum þannig að þeir séu nógu vel gerðir og dragist ekki á langinn. Þannig vill Steve McConnel t.d. líkja hugbúnaðargerð við að smíða hús.
Önnur góð líking er að líkja hugbúnaðargerð við að ganga á fjall. Úr fjarlægð getur fjallið sýnst tiltölulega auðvelt að klífa en þegar komið er hátt upp í hlíðar þess sér maður fyrst hversu háir hamrarnir eru í raun sem standa í vegi manns á leiðinni upp. Þá er fyrir öllu að vera rétt útbúinn til að komast yfir hindranirnar. Ef maður gleymdi að setja klifurbúnaðinn í bakpokann í undirbúningi ferðarinnar þá verður maður að eyða miklum tíma í að finna aðra leið fram hjá hömrunum. Ef hún er hreinlega ekki til þá þarf maður að fara alla leiðina niður að rótum fjallsins, sækja rétta búnaðinn og byrja aftur – ef menn hafa þá orku og tíma til þess.
Þannig getur það komið upp við þróun vöru að það kemur í ljós að hún er hreinlega ranglega hönnuð í upphafi. Það kemur kannski í ljós að tilvonandi viðskiptavinir ætlast flestir til þess að varan geti gert ákveðna hluti sem voru ekki í upphaflegri hönnun hennar. Þá getur reynst nauðsynlegt að hanna kjarna vörunnar frá grunni og henda stórum hluta þess sem var búið að gera. Sumir töluðu líka um að þeir hefðu hreinlega þurft að smíða aðrar vörur tengdar vörunni sinni til að geta komið henni á markað.
Menn mega þó ekki gleyma sér í undirbúningnum og troða öllu mögulegu sem þeim dettur í hug í bakpokann, það verður þeim ekki til framdráttar að vera að sligast undan þyngdinni strax við rætur fjallsins. Góður undirbúningur einkennist af þekkingu og reynslu af viðfangsefninu, það er erfitt að undirbúa sig fyrir fjallgöngu ef maður hefur aldrei gengið á fjall. Reynslan er því fyrir öllu og ef fyrirtæki skortir hana þá þarf það einfaldlega að verða sér út um hana. Annað hvort með því að fá inn reynt starfsfólk eða að leita ráðgjafar, allt annað er að ana út í óvissuna. Varðandi ráðgjafana þá ber þó að hafa hugfast að það eru ekki allir ráðgjafar með reynslu.
Svo komum við að þeim kvilla sem hrjáir marga en það er að margir telja að hugbúnaðar vara sé bara forrit. Það sé því þannig að þegar búið er að láta hóp af forriturum hamast við að gera forrit sem virkar og leysir það sem því var ætlað að gera þá muni tekjurnar fara að koma inn. Hugbúnaðar varan er svo miklu meira en bara forritið eitt og sér, hjálparkerfi forritsins þarf að vera vel unnið, gera þarf notendahandbók, kerfishandbók, uppsetningarhandbók, kennsluefni hverskonar, setja upp skilvirkt villumeðhöndlunarkerfi og þá erum við ekki einu sinni byrjuð að ræða um markaðssetninguna og allt sem henni fylgir. Alla þessa hluti þarf að vinna vel og af réttu fólki sem hefur þekkingu á þeim.
Aðalatriðin eru; vandaður undirbúningur, góð þarfalýsing, rétt starfsfólk, og skjalaðir ferlar sem eru nýttir til fulls.
Comments